EN
88193772(021)

کارگروه مسئولیت

کارگروه مسئولیت6 بهمن 1398

بسمه تعالی


صورت جلسه کارگروه مسئولیت و حقوقی انجمن

جلسه کارگروه مسئولیت و حقوقی در مورخ 2 / 11 / 98 در محل دفتر جلسات مدیریت بیمه های مسئولیت شرکت بیمه سامان با محوریت بحث و بررسی پیرامون آئین نامه شماره 98 مصوب شورای عالی بیمه با حضور آقایان صرفی، قبادی، مهرآئین ، ناظمیان و بنده و خانم ها آزاد بخت از پژوهشکده بیمه و عسگری از همکاران آقای صرفی برگزار شد که اهم موارد مطروحه به قرار ذیل است.

با توجه به اینکه قبلا در خصوص شناسایی راه های ارتباط کارگری و کارفرمائی بحث هایی را در کارگروه آغاز نموده بودیم و نظر به ابلاغ آئین نامه مذکور و تغییراتی که در تعاریف و بویژه همین بحث کارگر بوجود آمد لذا تغییر رویکرد از ادامه بحث جلسات قبل به بررسی مفاد آئین نامه 98 را در دستور کار قرارداده و مفاد و تعاریف آنرا مورد بحث مجدد قرار داده و با توجه به بند 6 از ماده 2 و نحوه رسیدگی به موضوع خسارتهای هزینه پزشکی و تعریفی که در این بند آمده است موارد و مسائلی از سوی حضار در جلسه مطرح شد و به نظر می رسد از لحاظ ادبیاتی این بند دارای ایرادات فنی و البته به لحاظ فنی و حقوقی هم می تواند محل بحث و ایراد واقع شود. از سویی در صنعت هم اغلب در رابطه با پرداخت توامان هزینه پزشکی و دیات وارده به مصدوم مقاومت ها و استدلال هایی می شود و به تاسی از قانون شخص ثالث این پرداخت همزمان را فاقد توجی می دانند ، این بند با این حروف ربط " واو " و " یا " و ویرگول ها و شرطی که دارد موضوع را مشکل تر و تفسیر پذیر تر نموده است. و همین تفاسیر متعدد در حفظ حقوق بیمه گزار و زیاندیده و وحدت رویه فنی در سطح صنعت بیمه تولید اشکال می نماید. لذا با توجه به استعلامی که یکی از اعضا از یک اساتید حوزه ادبیات بوده و توضیحات ارائه شده بنظر می رسد این بند دارای ایراد بوده و
اولا، می بایست این ایراد مرتفع گردد. ثانیا، صرفنظر از این ایراد و برغم برداشت هایی که بعضا در سطح صنعت از عبارت مشروط بر آنکه ... می شود این شرط به تمامی موارد مندرج در بند(دیه ، ارش ، فوت ، و هزینه پزشکی) بر می گردد و اینگونه نیست که صرفا به هزینه پزشکی مرتبط گردد ، کما اینکه با توجه به مفاد ماده 13 و 17 همین آئین نامه این برداشت صحیح بنظر می رسد. علی ایحال مقرر گردید برای جلسات بعد هم روی همین آئین نامه بحث ها را ادامه داده و در یک جمع بندی تک تک مواردی که بنظر می رسد می تواند اصلاح یابد به عنوان سند کارگروه به هیئت مدیره انجمن پیشنهاد تا مورد بررسی قرار گیرد و متعاقبا برای مراجع تصمیم گیر در بیمه مرکزی حسیب صلاحدید منعکس گردد. در ادامه همین فرآیند پیرامون همین بند موارد ذیل پیشنهاد می گردد:
اولا قیاس بین بیمه های اتومبیل و مسئولیت امری است ناروا ممکن است به لحاظ نوع خسارت(دیه و نقص عضو... )شباهت هایی بین این دو باشد اما تشابه عملکردی بین این دو نوع بیمه نامه در پرداخت هزینه پزشکی و دیه صحیح بنظر نمی رسد ، زیرا استحضار دارید در حوزه بیمه های اتومبیل شرکت های بیمه به میزان 10 درصد از حق بیمه های دریافتی را به وزارت بهداشت و درمان می دهند و به همین سبب وقتی مصدوم را از صحنه تصادف به نزدیک ترین مرکز درمانی اعزام می نمایند با توجه به حادثه تصادف مصدوم را رایگان پذیرش و مورد مداوا قرا می دهند بنابراین اساسا در بیمه های اتومبیل هم به نوعی هزینه پزشکی با این فرآیند و سیکل جبران می شود.

ثانیا در بیمه های مسئولیت بابت تقبل ریسک هزینه پزشکی شرکت های بیمه حق بیمه آنرا به درصد محاسبه و دریافت می نمایند پس اخذ حق بیمه آنهم بصورت درصد و در ازای عدم ایفای تعهد مربوط به هزینه پزشکی عرفا و شرعا و منطقا صحیح بنظر نمی رسد.

ثالثا در حوادث کارگاهی اغلب کارفرمایان راسا و به منظور حفظ جان افراد سریعا مصدوم را به مراکز درمانی انتقال می دهد تا از توسعه خسارت(فوت و...)پیشگیری نماید و این اقدام از ابعاد گوناگون انسان دوستانه و همچنین تکالیف قانونی بیمه گزار و همچنین مورد توجه قرار گرفتن ماده 15 قانون بیمه در خور توجه و قابل تقدیر است و به نظر می رسد بیمه گر می بایست نسبت به تامین این هزینه ها که از حساب شخصی کارفرما پرداخت شده و از طرفی حق بیمه آنرا با ضریب درصد (نه در هزار) اخذ نموده است اهتمام داشته باشد.

کارگروه مسئولیت